| Holden | |
| Forma prawna | własność GM |
| Data założenia | 1856 |
| Lokalizacja | Melbourne, |
| Siedziba | PO Box 1714 Melbourne, Victoria, 3001 |
| Branża | Motoryzacja |
| Produkty | samochody |
| Zatrudnienie | 6336 (2009) |
| Holden | |
Holden - australijska marka samochodów osobowych, dostawczych i terenowych, należąca do koncernu General Motors Corporation.
Spis treści |
W 1856 r. w Adelajdzie, w Australii Południowej, James Alexander Holden założył przedsiębiorstwo o nazwie J.A Holden & Co.[1] Pierwsza styczność z motoryzacją nastąpiła w 1913 r., kiedy to przedsiębiorstwo podjęło produkcję bocznych wózków do motocykli. W 1914 roku ruszyła produkcja nadwozi do samochodów, na zlecenie General Motors Australia. W 1918 r. spółka zmieniła firmę na Holden's Motor Body Builders (HMBB).[1] Osiem lat później pojawiło się logo z lwem, zwane Lion-and-stone (z ang.: Lew i kamień). W 1931 r. HMBB i GM-A połączyły się tworząc General Motors-Holden. W 1948 r. pojawił się pierwszy australijski samochód, Holden (FX) 48-215. Występował on w wersjach Sedan i użytkowej Utility. Stąd wzięła się nazwa Ute, którą oznacza się głównie pick-upy tej marki. W 1957 r. pojawił się pierwszy Holden kombi, bazujący na serii FE. W 1969 r. powstał pierwszy australijski silnik V8. Bardzo udane modele Commodore, stają się jednymi z najlepiej sprzedających się aut w Australii. W 1987 roku powstaje przedsiębiorstwo HSV, czyli Holden Special Vehicles, zajmujące się tuningiem modeli Commodore, Ute oraz nowego Monaro. Ten ostatni, będący dwudrzwiowym coupe, zbudowanym w oparciu o model Commodore, jest oferowany w Wielkiej Brytanii jako Vauxhall Monaro, oraz w USA od 2004 roku jako Pontiac GTO.
Pod koniec lat dziewięćdziesiątych przewaga rynkowa Holdena nad jego głównym rywalem, australijskim Fordem wzrosła znacząco, co ułatwiło podjęcie decyzji o rozpoczęciu prac nad nowym modelem Commodore. Najnowsze dziecko australijskiego przedsiębiorstwa, Holden Commodore (VE), ujrzało światło dzienne we wrześniu 2006 roku.[2]
Holden specjalizuje się w konstrukcjach dużych samochodów. Modele Commodore bazowały już na konstrukcjach Opla Senatora i Omegi, były jednak zasadniczo przekonstruowane. Należało je dostosować do silników V6/V8 o dużych pojemnościach i mocach ponad 300 KM z palety Chevroleta. Oznaczało to nowe układy hamulcowe czy zmienione zawieszenie. Oczywiście stylistyka też odbiegała znacznie od oryginału.
W 2000 roku rozpoczęła się dyskusja nad następcą modelu Commodore (seria VT-VX-VY-VZ). Ponieważ Opel zrezygnował z opracowywania następcy modelu Omega (B) a platforma Vectry była nie tylko za mała ale przede wszystkim uniemożliwiała zastosowanie tylnego napędu, Holden został zmuszony poszukać płyty podłogowej gdzie indziej. Platforma "Sigma" na której zbudowano Cadillaca CTS okazała się za droga w produkcji, postanowiono więc stworzyć nową płytę podłogową od podstaw (platforma Zeta), na co zgodę wyraził General Motors, właściciel Holdena. W ten sposób powstał pierwszy od lat, skonstruowany całkowicie od podstaw, samochód tej marki.
Mniejsze auta stanowiły w przeważającej większości modele innych producentów, zależnych lub współpracujących z koncernem GM. Pod marką Holden występowały m.in.:
Samochody marki Holden sprzedawane są przede wszystkim w Australii i Nowej Zelandii, gdzie ruch jest lewostronny. Modele HSV oferuje się również w Wielkiej Brytanii pod marką Vauxhall. Auta z kierownicą po lewej stronie produkowane są od lat pięćdziesiątych. Na Środkowym Wschodzie sprzedawany jest model Commodore (jako Chevrolet Lumina) w takiej właśnie wersji.